پایان نامه ارشد

دانشگاهی : بررسی تأثیر مصرف زعفران بر استقامت قلبی تنفسی دانشجویان دختر غیرفعال دانشگاه محقق اردبیلی- قسمت 12

آمادگی جسمانی مطلوب برای ورزشکاران و افراد جامعه اهمیت زیادی دارد و ورزشکاران برای رسیدن به بالاترین سطح اجرا ورزشی از روش‌های مختلفی استفاده می‌کنند. بنابراین شناخت عوامل موثر بر آن برای بهبود عملکرد ورزشکاران و افراد عادی می‌تواند مفید واقع شود. آمادگی قلبی_تنفسی با صرف نظر از عوامل موثر بر آن مانند نژاد، سن، جنسیت، ترکیب بدن و اندازه‌ای آنتروپومتریک، سطح آمادگی اولیه، شرایط محیطی و عوامل روحی و روانی، با بهره گرفتن از تغذیه مناسب و مکمل‌های ورزشی و تمرینات منظم با شدت و مدت مناسب افزایش می‌یابد..
VO2max یکی از مهمترین شاخص‌های استقامت قلبی_تنفسی است که نقش مهمی در فعالیت‌های مداوم و طولانی مدت و همچنین در بازگشت به حالت اولیه بعد از فعالیت‌های شدید و کوتاه مدت نقش مهمی دارد. اگرچه اندازه VO2maxبه طور برجسته خصیصه‌ی ارثی است و حدود 25 الی 50 درصد آن را وراثت تعیین می‌کند اما انجام تمرینات استقامتی نیز سبب افزایش آن می‌گردد. تأثیر تمرین در افزایش آمادگی قلبی _عروقی بستگی به اضافه باری دارد که به دستگا‌ه‌های فعال بدن وارد می‌شود. انجمن قلب آمریکا و دانشکده طب ورزشی آمریکا پیشنهاد داده‌اند که روزانه 30 دقیقه فعالیت بدنی با شدت متوسط (5 بار در هفته) و 20 دقیقه فعالیت فیزیکی شدید (3 بار در هفته) و یا ترکیبی از هر دو برای بهبود و حفظ آمادگی قلبی_عروقی مناسب است (et al., 2010 Mcardle). طبق تحقیقات ثابت شده است فعالیت هوازی منظم موجب کاهش ویسکوزیته خون و هماتوکریت و افزایش سیالیت خون، افزایش برون‌ده قلبی، ظرفیت انتشار اکسیژن ریوی، بهبود تحویل اکسیژن به عضلات فعال و افزایش تراکم میتوکندریای می‌گردد و در نتیجه می‌تواند باعث افزایش حداکثر اکسیژن مصرفی شود (brun, 2007). استفاده از مواد نیروزای مجاز یکی دیگر از مهمترین عواملی است که می‌تواند عملکرد ورزشی را تحت تأثیر قرار دهد که این مواد به شکلهای قرص، پودر، نوشابه ….در بازار موجود هستند. ورزشکاران از انواع مکمل‌های ویتامینی، معدنی، هورمونی و …. برای بهبود آمادگی جسمانی استفاده می‌کنند. به عنوان مثال استفاده از کافین ممکن است باعث بهبود عملکرد استقامتی ورزشکاران شود و استفاده از مکمل‌های بی‌کربنات سدیم و کراتین باعث افزایش کارایی ورزشکاران سرعتی شود (دشتی و همکاران، 1387).
2-2- بخش دوم
2-2-1- ترکیبات زعفران
کلاله گیاه زعفران دارای ترکیبات شیمیایی بسیار زیادی می‌باشد که شامل کربوهیدراتها، مواد معدنی، موسیلاژ، ویتامینها (بویژه ریبوفلاوین و تیامین)، رنگدانه‌ها شامل کروسین، فلاونوِﺋید، آنتوسیانین، کاروتن، لیکوپن، زیگزانتین، نشاسته، فیبر، یک اسانس معطر ترپنیک به نام سافرانال و مواد طعم دهنده (پیکروکروسین) است. به طور اصولی تغییرات آب و هوا و شرایط جغرافیایی بر روی کمیت و کیفیت مواد مؤثر زعفران کاملا تأثیرگذار است و گیاهانی که در نقاط مختلف دنیا کشت و برداشت می‌شوند ممکن است دارای مواد و در نتیجه اثرات مختلف و یا ارزش‌های درمانی و یا سمی مختلف باشند (مقدسی، 2010 ). زعفران ایران دارای نوع کروسین و 3 نوع پیکرو کروسین است و درصد کمتری از سافرانال را دارد که این ویژگی‌ها باعث تفاوت زعفران ایران با زعفران کشت شده در سایر نقاط جهان شده است (کیان بخت، 1387). کلاله سه شاخه‌ی زعفران که در واقع قسمت اصلی زعفران تجارتی را تشکیل می‌دهد دارای رنگ، طعم و عطر مخصوصی است که هر یک از این ویژگیها مربوط به یکدسته از ترکیبات شیمیایی خاص می‌باشد که تا کنون برخی از آنها شناخته شده است .زعفران را باید در شیشه‌های دربسته و دور از نور نگهداری کرد زیرا عطر و رنگ خود را در اثر نور از دست می‌دهد (Delgado et al , 2011‌).
خصوصیات طبی زعفران را به وجود کروسین، پیکوکروسین و سافرانال آن نسبت می‌دهند. این ترکیبات شامل اجزای مختلفی می‌باشد که در ادامه به بیان آن‌ ها می‌پردازیم.
جدول2-1. ترکیبات تقریبی ادویه زعفران(Delgado et al, 2011)

در پایین درج شده است

درصد اجزای تشکیل دهنده
12-6 آب
8/5-4 مواد معدنی
5-4 فیبر خام
14-10 پروتئین
27-26 قند کل
7-6 نشاسته